Het lot van zwakke weggebruikers in Griekenland

Ik werd afgelopen week nog eens met de neus op het mentaliteitsverschil tussen Belgen en Grieken gedrukt. Ditmaal zelfs bijna letterlijk. Ik was in onze wijk in Metamorfosi op wandel met Aris, ons nu 15 maand oude zoontje. Op een gegeven moment moesten we Tatoiou oversteken, een van de drukkere straten in Metamorfosi. Ik begaf me dus netjes naar het dichtstbijzijnde zebrapad, eentje zonder verkeerslichten. Iets verderop, op pakweg 100 meter, was vanop rechts een wagen in aantocht. Tegen zo’n 50 km/uur, grof geschat. Wat ik me meende te herinneren van de Belgische – en bij uitbreiding Europese – verkeersregels, was dat bij een zebrapad zonder verkeerslichten de voetganger altijd voorrang heeft. Ervan uitgaand dat dit in Griekenland niet anders is, begaf ik me dus op het zebrapad. De wagen maakte aanvankelijk geen aanstalten om te vertragen. Ook toen we al een kwart van de straat overgestoken waren, leek de bestuurder nog steeds niet bewust van het feit dat hij voorrang moest verlenen. Pas toen ik zijn rijvak naderde zonder zelf aanstalten te geven om te stoppen, besefte hij dat het menens was en ging hij ietwat bruusk op de rem staan.

20180815_201056

Voor de duidelijkheid: ik was zelf op elk moment wel in staat om te stoppen. En had de wagen bij het naderen van z’n rijvak niet gestopt, dan had ik dat  uiteraard zelf wel gedaan. De veiligheid van m’n nageslacht primeert uiteraard op mijn voorrangsrecht. Maar goed, hij stopte dus alsnog, waarop ik de baan verder overstak. Maar toen de wagen me daarop passeerde, kreeg ik van alle inzittenden – ik telde er vier – een hoop verwensingen naar het het geslingerd. Want hoe durfde ik het om zomaar met aankomend verkeer de straat over te steken. De hevigheid waarmee de inzittenden hun verontwaardiging uitten, deed me ter plekke twijfelen aan mijn kennis omtrent de voorrangsregels. Was ik dan toch fout en had ik voorrang moeten geven? Ik was destijds gebuisd voor mijn theoretisch rijexamen, dus misschien was kennis van de verkeersregels nog steeds mijn zwak punt en zat ik er hier ook weer schromelijk naast? Of misschien waren de Griekse voorrangsregels gewoon anders dan de Belgische?

Eenmaal thuis vroeg ik het aan mijn vrouw, geboren en getogen Atheense, die desondanks geen grote hulp was. Ze meende zich ook te herinneren dat in Griekenland de voetganger voorrang heeft op een zebrapad, maar ze kon het niet met zekerheid zeggen. Ik moest maar gewoon een beetje uitkijken bij het oversteken. Dan maar naar de expatgroepen op Facebook, steeds een betrouwbare bron voor dit soort kwesties.  Ook nu kreeg ik een eensgezind antwoord op mijn vraag: jazeker, wettelijk gezien had ik als voetganger voorrang op een zebrapad zonder verkeerslichten. Zwart op wit in het K.O.K., de Griekse verkeerscode. Maar ik moest wel gek zijn om te verwachten dat Griekse bestuurders daar rekening mee houden. Iedereen raadde me ten stelligste aan om, voor mijn eigen veiligheid, de wettelijke voorrangsregels gewoon te vergeten en als voetganger ALTIJD de wagens te laten voorgaan. Het zou me anders wel eens mijn leven kunnen kosten. Of op z’n minst levert het dus een gegarandeerde scheldbui van de bestuurder op, zoals ik al had mogen ervaren. Het blijkt maar een van de vele voorbeelden te zijn die aantonen dat met voetgangers in de praktijk totaal geen rekening gehouden wordt in Griekenland, alle wetten ten spijt. Het schrijnend gebrek aan bewandelbare voetpaden in Athene is er een ander voorbeeld van. Evenals het feit dat Griekse bestuurders de weinige bewandelbare voetbaden dan ook nog eens doodleuk als parkeerplaats gebruiken en voetgangers zo de doorgang beletten. Onwettelijk uiteraard, maar wie trekt zich daar dus wat van aan. De politie alleszins niet.

Maar ik ben nog steeds Belg. En dan nog eens een koppige. Dus hou ik tegen alle goedbedoelde raadgevingen in vast aan mijn wettelijke rechten als voetganger. Kom ik aan een zebrapad, dan ga ik erover, aankomend verkeer of niet. En als dat me dat dan een occasionele scheldtirade van een bestuurder oplevert: daarvoor heeft de natuur mij twee middelvingers gegeven, toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s