Martis

Mijn vrouw stuurde me afgelopen weekend op een ietwat mysterieuze missie. Deel één: twaalf euro bij elkaar sprokkelen. Deel twee: met dat geld snel even bij haar goeie vriendin Afroditi langsgaan om daar drie martaki’s te kopen. Uiteraard besteed ik met plezier en zonder aarzeling twaalf euro aan mijn vrouw. Haar geluk is me zelfs… Lees meer Martis

De taalvaardigheid van m’n Grieks-Belgische peuter

Aris, ons Grieks-Belgisch zoontje, is vandaag precies een jaar en negen maanden oud. In die 21 maanden is z’n lichamelijke ontwikkeling er bijzonder snel op vooruitgegaan. Stappen deed hij bijvoorbeeld al na 10 maanden. Degelijk op een bal trappen – de eerste stap naar een onvermijdelijke carrière als profvoetballer – volgde ook al snel daarna.… Lees meer De taalvaardigheid van m’n Grieks-Belgische peuter

Openbare ziekenhuizen in Athene: een anekdote

Ik botste eerder deze week in een van de Griekse expatgroepen op Facebook nog eens op een vraag die persoonlijke relevantie had: iemand vroeg de leden van de expatgroep naar ervaringen met het KAT-ziekenhuis, een openbaar ziekenhuis in Maroussi. Ikzelf ben een van de “gelukkigen” met dergelijke ervaring. Ik woonde zelfs nog niet eens zo… Lees meer Openbare ziekenhuizen in Athene: een anekdote

De wet van Murphy

“Een ongeluk komt nooit alleen”. Een uitspraak die ik steeds nergens op slaan vond. En mensen die ze gebruikten, associeerde ik doorgaans met overdreven gevoel voor (melo)drama. Maar sinds een aantal recente “eindejaarsongelukjes” begin ik zowaar te denken of er misschien toch iets van aan is. Ofwel word ik gewoon zelf zachtjesaan een drama queen.… Lees meer De wet van Murphy